احمد خضری
روزه و روزه داری در کلام شاعران
زمان انتشار: 14 تير 1393 ساعت 15:46:14
تعداد بازدید: 1709
مبـارک بـاد آمـد مـاه روزه/ رهت خوش باد ای همراه روزه/ شـدم بـر بـام تـا مـه را ببینـم/ که بودم من به جان دلخواه روزه
 
کلیات شمس تبریزی 
 روزه را از نگاه شاعران
 
روزه و روزه داری، سحر و افطاری و مضامینی از این دست از گذشته های بسیار دور به زیبایی در زبان و ادبیات پارسی به کار رفته اند. به طوری که در مطالعه اشعار و دیوان های به جا مانده از شاعران بزرگ و پارسی گو به نمونه هایی بسیار زیبایی برخواهیم خورد.
 
ادبیات ایرانی آئینه تمام نمایی است که بسیاری از هنجارها و ارزش های فرهنگی ما در آن نمایان شده است. و شاعران نیز توانسته اند علاقمندی ها و اعتقادات مردم ایران را ابراز دارند. از زمان پدر شعر فارسی یعنی رودکی که قرن چهارم هجری است تاکنون شاعران درباره ماه رمضان در اشعارشان بیت های زیادی را سروده اند.
 
این ماه پربرکت از جمله مضامینی است که در شعر شاعران بزرگ ما از رودکی، فرخی، خاقانی و نظامی گرفته تا حافظ، سعدی و مولانا به آن پرداخته اند. و واژگانی مثل روزه، سحر، افطار، لیله القدر و عید فطر در شعر شاعران آمده است. جلال الدین محمد بلخی(مولانا) ماه مبارک را مسیری مناسب برای مراقبت و تزکیه نفس می داند. او می سراید:
 
آمد رمضان و عید با ماست/ قفل آمد و آن کلید با ماست
 
مولانا آمدن ماه رمضان را به مثابه آغاز تزکیه روح و جسم انسان می داند. حتما شعر مولانا را از آواز شجریان شنیده اید:
 
این دهان بستی دهانی باز شد/ تا خوران دی لقمه های راز شد/ لب فروبند از طعام و از شراب/ سوی خوان آسمانی کن شتاب
 
یا شیخ اجل سعدی شیرازی که از بزرگان ادب فارسی در نظم و نثر است در نگاهش به ماه مبارک رمضان بیت هایی سروده است که در واقع شرایط اجتماعی را منعکس و عظمت ماه رمضان را بازگو می کند.
 
خـورنده که خیرش برآید زدسـت/ بـه از صـائم الـدهر دنیـا پرسـت/  مسلـم کسی را بـود روزه داشـت/  که در مانده ای را دهد نان چاشت
 
ماه مبارک رمضان در میان مسلمانان از اهمیت ویژه ای برخوردار و بسیاری از مومنان در این ماه زیباترین و پاکیزه ترین لباس های خویش را بر تن می کنند چون معتقدند که به ضیافت الهی رفته پس باید در این ماه و در این ضیافت معنوی پاک و تمیز و مسرور بود.
 
ملک الشعرای بهار می سراید:
 
آمـد رمضـان و خلـق رفتند زهوش/  شد میکده ها قفل و زبان ها خاموش
 
چون شاعران از متن جامعه برخاسته اند و بسیاری از شاعران از جنس مردم هستند. بنابراین سروده های آنان گفتار و اعتقادات مردم است. من گمان کردم که روزه تبه گردد و زار آن رخ روشن و آن دو لب چون لاله تـر شکر یزدان را کـان مـاه نیـازرده بسـی آری از روزه نـیـازارد رخـشنـده قـهـر ملک الشعرای بهار اعتراف می کند که ابتدا گمان می کردم که روی روزه دار در اثر روزه تبه و نزار می شود. اما یزدان را سپاس که چنین نبوده و جوانی که ماه روزه را هم به پایان رسانیده همچنان شاداب و خوش چهره مانده است.
 
بنابراین همان طوری که بهترین حرکت جسم در نماز صورت می گیرد، بهترین آرامش روح در روزه داری است. ماه رمضان، ماه عبادت، ماه خودسازی و ماه رستگاری است. نه تنها شاعران بلکه همه احاد مردم مسلمان این ماه را می ستایند و برای فرا رسیدن آن روزشماری می کنند.
 
نگارنده ضمن التماس دعای خیر از خوانندگان عزیز تقاضا دارد که سعی کنند در ماه مبارک رمضان از مستمندان و فقرا دلجویی کرده و خود را آماده برپایی آیین های این ماه پرخیر برکت ساخته و از افراط و تفریط بپرهیزند.
 
بـر لـب بـام بیـا گوشه ابرو بنما/ روزه داران جهان منتظر ماه نوئند

 

کد امنیتی:   
 [3 نظر]

لاری
Iran, Islamic Republic of
15 تير 1393   ساعت: 13:18:31

احسنت بر شاعران ایران زمین

 
خادم بور
Iran, Islamic Republic of
15 تير 1393   ساعت: 00:42:44

مطلب قشنكي است شاعران هميشه از جنس مردم هستند

 
خواننده
Iran, Islamic Republic of
14 تير 1393   ساعت: 20:36:46

مطلب قشنكي است متشكريم

 
لوگوی دیجیتال
کانال تلگرام