کرامت الله بلوچی- جويم:
رئیس جمهور عزیز دادمان را بستانید
زمان انتشار: 10 ارديبهشت 1394 ساعت 01:41:52
تعداد بازدید: 1631
 شکرانه ی بازوی توانا/ بگرفتن دست ناتوان است!
جناب آقای دکتر روحانی رئيس جمهور محبوب، عمل گرا و صدیق جمهوری اسلامی ایران. مستحضرید که از بدو پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون (علیرغم تمامی پیشرفتهای حاصله در ابعاد مختلف!) متاسفانه هنوز بعلت عمق محرومیتهای بجا مانده از قبل در بسیاری از مناطق شاهد کمبودها و عقب ماندگیهایی جدی می باشیم که علیرغم گذشت۳۶سال از عمر انقلاب اسلامی هنوز لاینحل مانده و اقدامی درخصوص رفع آنها نگردیده است! که مردم بزرگوار نیز همواره بحرمت قداست این نظام الهی با آن کمبودها ساخته و هیجگونه شِکوه وشکایتی ننموده اند! که تمام صبوری این مردم به لحاظ عدالت محوری انقلاب اسلامی بوده است. ازطرفی حضرتعالی بعنوان یک حقوقدان فهیم استحضار دارید که هرگونه کمبود و نارسایی درصورتیکه عادلانه و بطور مساوی (همچون اعتبارات و امتیازات!) بین مناطق تقسیم گردد قابل پذیرش بوده و همگان آنرا خواهند پذیرفت. اما آن چیزی که به هیچ عنوان وتحت هیچ شرایطی برای مردم قابل قبول وپذیرش نبوده و دل هرانسان آزاده و ذی شعوری را بدرد خواهد آورد و دربسیاری مواقع نیز عدم توجه و رسیدگی به آن موجب ایجاد خطرات جبران ناپذیر و غیرقابل بازگشت خواهد بود تبیعض! (منجربه تحقیر انسانها یا بعضی مناطق) می باشد!
 
آری، این پدیده زشت و غیرانسانی که در هیچ فرهنگ دین، مذهب و مسلکی جایگاهی نداشته و باعث ویرانی روح انسانهای آزاده خواهدشد و اساسا قابل پذیرش نبوده و مردم را زودتر از هر مقوله ای به مسئولین و مدیران کشوری بدبین و معترض خواهد نمود!
 
جناب دکتر روحانی! می خواهم از تبعیض زشت و فاجعه باری با شما سخن بگویم که قطعا با روح بلند و اندیشه انسانی جنابعالی (که ماشاهدیم) در تضاد کامل بوده و بدون شک موجب نگرانی آن جناب معزز خواهد شد!
 
هرچند که حضرتعالی میهمان ما فارسیان هستید وطبق فرمان معصوم که فرمودند: «اکرم ضیف ولوکان کافرا…» مایل نبودم در این حضور باشکوه و این امیدواری که مردم در سال۹۲ با انتخاب عقلانیت و اعتدال (که زیر مجموعه ی عدالت خواهیست!) برای خود رقم زدند کامتان را تلخ نمایم! ولی برایم یقین حاصل است که دانشمند فرهیخته ای همچون جنابعالی که فرزند حوزه و دانشگاه بوده و عالم به امور علمی و دینی می باشید، شیرینی زنده کردن یک حق (که عین امر به معروف است!) را بسیار والاتر از گله تلخ اینجانب می دانید!
 
جناب رئیس جمهور محترم! مطلعید که برای هر شیء (از انسان گرفته تا مکان و ماده و…) عمری، شناسنامه و سابقه ای در نظر می گیرند و در فرهنگ ما ایرانیان نیز کسوت وکهنسالی حایز اهمیت بوده و از درجه ی فوق العاده ای برخوردار می باشد!
 
سخنم پیرامون بخش کهنسال جویم درلارستان بزرگ فارس می باشدکه عمرکودکی/نوجوانی جوانی/میانسالی/وپختگی خود را گذرانده و هم اینک درآستانه ۸۰ سالگی خویش بسرمی برد! آری۸۰سالگی…!
بخشی که مطمئنا هیچ هم سن و سالی درکشور نداشته و رئیس سنی تقسیمات کشوری محسوب گردیده و اینک با در دست داشتن عصای پیری آخرین ایام عمر خود را به چشمداشت، پیداکردن دولتمردی عدالت محور می گذراند تا درد دل خود (ناشی از بی عدالتی گذشته) رابیان کند! تا شاید درکهنسالی به خواسته بحق خود رسیده وچشم مردمانش به اجرای عدالت روشن بیند!
 
جناب روحانی عزیز! بخشی که من از آن صحبت می کنم دقیقا درسال۱۳۱۶ (در زمان پهلوی اول و همزمان با یاسوج مرکز استان کهکیلویه و بویر احمد) در اولین تقسیم بندی کشوری بعنوان اولین مرکز بخش لارستان تعیین و معرفی گردیده است! و درطول این مدت نیز با داشتن تمامی اهرمها، پتانسیلها و زمینه های ارتقاء به شهرستان (ازجمله جمعیت کافی و متقاضی/بعد مسافت تامرکز شهرستان/حوزه آبریز مناسب و… پیگیریهای مجدانه تک تک شهروندان کشاورز و کارمند خود(البته بادستان خالی!!) موفق به ارتقاء نگردیده اند!
 
آنهم درحالیکه درهمین سالها تعداد زیادی از روستاها و شهرهای کوچک همجوار چه در این شهرستان وچه در سایر شهرستانهای همجوار با نبود هیچکدام از امتیازات این بخش (مثل بعد مسافت/سابقه بخشداری/ حوزه آبریز و…) وحداکثر با۵ تا۱۰سال عمر بخشداری (یک شبه) به شهرستان ارتقاء یافته اند!!
 
جناب رئیس جمهور محترم، مردمی وعدالت محور… هرچند می دانم تکرار مکررات وتوضیح واضحات مناسب تقدیم به جنابعالی نيست!! لیکن بدانید به حد و اندازه ای مردم بخش من از این تبعیض زشت و ناروا سرخورده و اندوهگینند! که اگر بارها به نمایندگی از آنان، کلمات و جملاتم را تکرار نمایم جا داشته و بدین خاطر از حضور معززتان عذرخواهی می نمایم و استدعای عاجل دارم برای اینکه بیش از این ذهن مردمان سخت کوش/انقلابی و مطیع نظام ورهبری دراین بخش از بابت این حق کشی ناروا، مکدر و آزرده نگردد برای یکبار هم که شده نماینده ای منصف/متدین و بدون نظر، را به این شهرستان اعزام، تا از واقعیات موجود (امتیازات این بخش نسبت به سایر شهرستانها) بدون واسطه بازدید و دیدن نموده وگزارش آن را تقدیم جنابعالی نماید.
 
پر واضح است که به عنوان مدیرعالی کشور مستحضرید که یکی از موضوعات اولیه و اساسی که طبق قانون صرفا (بدون هیچ اغماض وگذشتی) لازم است منطبق با کار کارشناسی صرف انجام گیرد (وهیچ نفوذی در آن نباشد) مقوله تقسیمات کشوری است! وچنانچه درخواست ما، در بخش اعتبارات و امتیازات خاص بود هیچگاه حضرتعالی را به این کثرت کاری مخاطب خود قرار نداده و ایجاد زحمت نمی نمودم (چون دربخشهای مذکور همواره چانه زنی لابی ونفوذ و… وجود داشته و دارد!)
 
درپایان ضمن تشکر از تشریف فرمایی تان به استان سرافراز فارس، ذکر این نکته را نیز لازم می دانم که بخش جویم تنها بخش تولیدکننده (محصولات کشاورزی به ویژه محصول استراتژیک گندم وانواع مرکبات و…) دراین شهرستان محسوب می گردد که انبار غله درلارستان بزرگ نیز به شمار می رود…  هیچ شیرینی بهتر از اجرای عدالت نبوده وهیچ تلخی بدتر از تبعیض و بی عدالتی نیست. در راه حق و اجرای عدالت موید درگاه الهی باشید.
 
باتقدیم احترام/ کرامت الله بلوچی/ جویم لارستان/ اردیبهشت۹۴
 

 

کد امنیتی:   
 [1 نظر]

مرتضی سالاریان
Iran, Islamic Republic of
10 ارديبهشت 1394   ساعت: 02:48:04

  ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد در دام مانده باشد صیاد رفته باشد آه از دمی که تنها، با داغ او چو لاله در خون نشسته باشم چون باد رفته باشد امشب صدای تیشه از بیستون نیامد شاید به خواب شیرین، فرهاد رفته باشد خونش به تیغ حسرت یا رب حلال بادا صیدی که از کمندت آزاد رفته باشد از آه دردناکی سازم خبر دلت را وقتی که کوه صبرم بر باد رفته باشد رحم است بر اسیری کز گرد دام زلفت؟ با صد امیدواری ناشاد رفته باشد شادم که از رقیبان دامن کشان گذشتی گو مشت خاک ما هم، بر باد رفته باشد پرشور از "حزین" است امروزکوه و صحرا مجنون گذشته باشد فرهاد رفته باشد

 
لوگوی دیجیتال
کانال تلگرام