صحبت با مرضیه شمس در مورد چیزهایی که نمی بینیم
زمان انتشار: 17 شهريور 1395 ساعت 19:08:36
تعداد بازدید: 934
منیره جهانبین/ صحبت: به دنیایی از رنگ می اندیشم، دنیایی از طرح، متشکل از هزاران تصویر... واینک تصویرهایی که ثبت می شوند و جان می گیرند در قاب هایی از خاطره... خاطراتی که هست...خاطراتی که نمی بینیم... خاطراتی که عجین شده با روزمرگی ها.. خاطراتی که جان می گیرد بر دیوار نقره فام گالری ها..... و اینک انسانهایی که هرکدام خود را برجای جای این تصاویر می نشانند چراکه ... به راستی گذر زمان را می توان در لا به لای هزاران طرح و رنگ و نقش به تصویر کشید... گالری بهار که نیکو جایش را در دل هنرمندان و هنر دوستان شهرمان بازکرده و قدم های زیبای هنر را با ظرافت خاصی می پیماید اینک میزبان عکاس جوان و خوش آتیه ی شهر لار "مرضیه شمس " است،
 
"شمس" فارغ التحصیل خبرنگاری از دانشگاه علامه طباطبایی است. وی از نوجوانی با علم به ذوق و علاقه اش به عکاسی شرکت در کلاس های آموزشی مختلف را شروع کرده، حال با فراگیری از اساتید مختلف و تجارب ارزشمندی که از شرکت در نمایشگاههای مختلف به دست آورده اقدام به برپایی نمایشگاه انفرادی با عنوان "چیزهایی هست که نمی بینیم " کرده ...برای این هنرمند جوان و تمام هنرمندان جوان شهرمان افق زیبایی از موفقیت ها را آرزومندیم. گفتو گوی اختصاصی سایت صحبت با "مرضیه شمس" را بخوانید
**خانم شمس هدف شما از برگزاری این نمایشگاه چه بوده است؟
 
با رشد وسایل ارتباط جمعی و به خصوص شبکه های اجتماعی، روزانه با عکس ها و دیدگاه های زیادی روبرو هستیم. ولی اولین رونمایی و نحوه ارائه آنها مهم است. با اینکه مخاطبانِ این فضای مجازی انبوه و بی شمار هستند، اما مخاطبی که تصمیم می گیرد و برای دیدن آثار به گالری می آید، قطعا دغدغه و زمان بیشتری برای هنر و اندیشیدن به آثار قائل است.
 
 مورد دیگر اینکه هنرمند یا هر کسی که ایده و تفکری را خلق می کند، از جایی به بعد دوست دارد برای پیشرفت کارهایش, آنها را به اشتراک بگذارد. فکر می کنم برگزاری نمایشگاه فرصت مناسبی برای پی بردن به نقاط قوت و ضعف کارهایم بود.
 
**خانم شمس موضوع انتخابی شما جهت برپایی این نمایشگاه از دید بسیاری از مخاطبان شما خاص محسوب می شود، از دغدغه اتان جهت انتخاب این سوژه برای ما بگویید.
 
مدتی بود دغدغه ذهنی ام اجرا و به تصویر کشیدن روزمرگی ها و تکرار کارهایی بود که از سر عادت و بی حوصلگی انجام می دهیم. اما چون موضوعم تا حدی نمود عینی نداشت، با محدودیت هایی رو به رو بودم. سعی کردم تیپ های شخصیتی افراد متفاوت را شناسایی کنم. هرچند بسیاری از موضوعات درون عکس برای خودم هم اتفاق افتاده بود و احساس می کنم نزدیک شدن به این موضوع برآمده از یک تجربه شخصی است. چون مدتی هم بود که از عکاسی مستند و خبری فاصله گرفته بودم. شاید دلیل اصلی ام برای انتخاب موضوع، بازنمایی تفکری بود که داشت فراموش می شد و یا بر حسب عادت از فکر کردن به مسائل مهم زندگی باز مانده ایم.
 
**از تجارب شرکت در نمایشگاه برایمان توضیح دهید.
 
در چهار نمایشگاه گروهی طی چند سال اخیر به همراهی انجمن عکس لار و یک نمایشگاه گروهی دیگر در تهران شرکت کردم. ولی این نمایشگاه اولین نمایشگاه انفرادی ام است.
 
**چرا گالری بهار را برای برپایی این نمایشگاه انتخاب کردید؟
 
گالری بهار در این مدت کمی که فعالیت خود را شروع کرده، توانسته است قشری از هنرمندان مجرب و اندیشمند را به جمع خود اضافه کند و به عبارتی مخاطبان شناخته شده خود را دارد. نحوه درخور و مناسبِ به اشتراک گذاشتن آثارم و بازتاب آن و همچنین بازدید کننده های گالری و مخاطبانش برای من هم اهمیت زیادی داشت.این را می توان به دلیل مدیریت شایسته و با تجربه آن دانست. بی شک خانم بهارستانی در این مجموعه هنری تلاش زیادی انجام می دهند و علاوه بر این چون کارهایم، هم در محتوا و موضوع و هم تعداد آثار محدود بود، فضای این گالری را برای ارائه مناسب دیدم.
 
**چه مشکلاتی جهت برپایی نمایشگاه داشتید و چه پیشنهادی دارید برای عکاسانی که قصد برپایی نمایشگاه به صورت انفرادی دارند؟
 
به هر حال کارهایی به این سبک مشکلات و محدودیت هایی دارد. هم از لحاظ کمبود امکانات و هزینه برای اجرای پروژه و هم زمانبر بودن کار. اما به نظرم همه اینها می تواند قابل حل باشد، اگر اراده و باوری قوی نسبت به نتیجه و ثمره راهمان داشته باشیم. من بارها بعد از تکمیل مجموعه، مجبور شده ام به بازسازی آثار بپردازم. در واقع گاهی اوقات به نقطه صفر می رسیدم و مجبور بودم بعضی از صحنه ها را دوباره تکرار کنم و چون اجرا در محیطی بیرونی قرار داشت و چیدمان ها و شخصیت ها تغییر می کرد، نیازمند حوصله و دقت زیادی بود. با این حال اگر علاقه و لذتِ انجام کار در ما وجود داشته باشد، از شدت سختی و مشکلاتش کاسته می شود و قطعا حضور و همیاری دوستانم و مخصوصا خانواده ام در اجرای مجموعه، قوت قلب و دلگرمی بود که موفقیتم را مدیونشان هستم. ولی بی شک برگزاری نمایشگاه به صورت انفرادی در شناخت قابلیت های هر هنرمند الزامی است و حرکت رو به جلویی برای پیشرفت و تلاش های بعدی او محسوب می شود.
 
**تاکنون این نمایشگاه چقدر مورد استقبال و بازدید عموم قرار گرفته است؟
 
خدا را شکر استقبال بی نظیر همشهریان و مسئولین محترم باعث خرسندی و افتخار ما بود که در روز افتتاحیه شاهد آن بودیم. همچنین دوستان دیگری در روزهای بعد این افتخار را نصیبمان کردند که این همراهی را به فال نیک می گیریم.
 
**اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی در برپایی این نمایشگاه چقدر با شما همکاری داشته است؟
 
قطعا همکاری و تلاش اداره فرهنگ و ارشاد را نمی توان نادیده گرفت. خوشبختانه استقبال و واکنش مسئولین از برگزاری نمایشگاه مثبت بود و همکاری های لازم به نحو احسن صورت گرفت.


منیره    جهان بین

 

کد امنیتی:   
 [2 نظر]

بدون نام
Iran, Islamic Republic of
12 آذر 1395   ساعت: 08:27:40

خیلی مفید بود

 
halime zare
Iran, Islamic Republic of
18 شهريور 1395   ساعت: 15:41:54

سلام آغاز مصاحبه خیلی خوب شروع شده و من بهتون تبریک میگم خانم جهان بین امیدوارم هر روز موفقیتهای بیشتری کسب کنید فقط یه نکته هست که میتونه گزارشتون رو خواندنی تر کنه و از روی تجربه عرض میکنم برای گزارش نمایشگاه های هنری بهتره که قسمت اعظم گزارش و سوالات پیرامون آثار ارائه شده باشه اعم از سبکی که کار شده، مدت زمان تهیه آثار، چرایی انتخاب ایده و موضوع و هزینه ای که هنرمند صرف تهیه نمایشگاه کرده و سوالات اینچنینی. جسارت بنده رو ببخشید اما شور و علاقه شما برای نوشتن گزارش و کار خبر باعث شد من به خودم این اجازه رو بدم و این نکات رو مطرح کنم. موفق باشید خانم جهان بین عزیز _

 
لوگوی دیجیتال
کانال تلگرام