سارا صالحی
وقتی از خشونت سایبری حرف می‌زنیم، از چه حرف می‌زنیم؟
زمان انتشار: 16 دي 1395 ساعت 16:33:45
تعداد بازدید: 263
عنصر خشونت در تعریف به استفاده از زور فیزیکی به‌منظور قرار دادن دیگران در وضعیتی برخلاف خواسته‌شان است. درواقع خشونت، واکنشی است نسبت به سدها و مرزهایی که برای ارضای نیاز طبیعی‌ترین نیازهای انسان قرار داده می‌شود. که این طبیعی‌ترین نیازها می‌تواند به نیازهای کاذب هم تبدیل شود.
آمار خشونت‌های فیزیکی بسیار بیشتر از خشونت‌های روحی و روانی است. به همین دلیل و نبود عنصر مادی خشونت در بعضی مسائل، باعث شده است در بیشتر موارد، فشار روانی این موضوع نادیده گرفته شود. فضای مجازی که امروزه جزئی تفکیک‌ناپذیر از زندگی ماست، قلمروی گسترده‌ای از قربانیانی را که مورد هجمه و حمله خشونت‌های سایبری قرار می‌گیرند، به وجود آورده است که بخش مهمی از آن مربوط به خشونت علیه زنان است. 
 
قفل بودن صفحات مجازی‌شان و ناشناس بودن نام آن‌ها بیشتر مرتبط با کاربران زن است و توهین، تحقیر و تهدید بیشترین موارد تکرار شده در این فضاست. البته بسیاری از افراد بعضی موارد را خشونت تلقی نمی‌کنند و آگاهانه یا ناآگاهانه در مقابل این برخوردها سکوت می‌کنند. این سکوت علاوه بر اینکه محدودیت‌هایی در فعالیت مجازی ایجاد می‌کنند و بعضا باعث می‌شود نتوانند آزادانه عقاید و عکس‌العمل‌های واقعی‌شان را بروز دهند، پیامدهایی از قبیل تحمل فشار روحی و روانی، انزوا و حتی از دست دادن فرصت‌های شغلی و ... را هم در پی داشته باشد.
 
بخشی از مشکلی که در مورد خشونت علیه زنان وجود دارد، خصوصی پنداشتن مواردی است که مربوط به زنان است. اینکه زنی حتی حاضر به انتشار عکسی از خود در صفحات اجتماعی (هرچند با رعایت الزامات شرعی) نباشد، نوعی اعتماد نداشتن به این فضای مجازی ناشی از خشونت‌ها و تهدیدهای احتمالی است و سعی می‌کند با خودسانسوری و پیچیدن لفافه‌ای برای خود از هجوم آن‌ها در امان باشد و قید بعضی از فعالیت‌های حقیقی خود را بزند.
 
معمولا زنان، به‌جای اینکه به دنبال ضایع شدن و از دست دادن حق خود باشند و به اعتراض آن برآیند، محیط سایبری خود را تغییر می‌دهند، آن را می‌بندند، اکانت جدیدی می‌سازند و یا از این فضا بیرون می‌آیند. درحالی‌که این راه‌حل نه‌تنها امنیت ازدست‌رفته را برنمی‌گرداند، بلکه اختیار بیشتری به بروز این قبیل خشونت‌ها می‌دهد. هرچند پیگیری قانونی این خشونت و یا مقابله فردی با آن و بیرون آمدن از این پیله سکوت به‌مراتب جبران این تخریب‌ها نیست و ممکن است در تعریف قانونی هم برخورد جدی با آن نشود. ولی ترس از اتفاقات ناگواری که برای زنان در این فضا رخ‌داده، باعث شده هویت خود را و همچنین خشونت وارده را پنهان کنند و این به معنی مرگ تدریجی سرمایه‌های اجتماعی و به حاشیه رانده شدن زنان از صحنه‌ای اجتماعی است. 
 
این مطلب پیش از این در شماره 1286 نشریه بشارت نو منتشر شده است.
 
 

 

کد امنیتی:   
 [0 نظر]

لوگوی دیجیتال
کانال تلگرام