سیدتقی کمالی
جامعه امروز ما از چه چیز رنج می‌برد؟
زمان انتشار: 14 آذر 1396 ساعت 00:12:42
تعداد بازدید: 102
فضای امروز جامعه ما بر پایه همدلی، وفاق و انسجام اجتماعی نیست. جامعه ما به دلیل فقدان آموزش مفید و موثر در تمامی سنین و دوره‌های زمانی تبدیل به یک جامعه مکانیکی، منفعت‌گرا و فرصت‌طلب شده است و از هر نقطه‌ای که می‌توان امید آفرید، اندوه می‌روید. سازوکارهای توسعه فرهنگی از مسیر توسعه آموزشی می‌گذرد. وقتی مولفه‌های فرهنگی و اجتماعی بر پایه آموزه های دینی و ملی نادیده گرفته می‌شود به هرهری مسلکی می‌رسیم. هنگامی که فرد نمی‌تواند به درستی با مسائل مواجه شود، اجتماعی از افراد ناتوان شکل می‌گیرد، با تجمع این افراد در یک ساختار، سازمان‌های فشل بوجود می‌آید و با تجمیع آنها یک جامعه درمانده پدیدار می‌شود. به این شکل هر کسی سعی می‌کند گلیم خود را از آب بیرون بکشد. همکاری و مشارکت عملا رخ نمی‌دهد و فرصت‌های ارتباطی تبدیل به صحنه‌های هماوردجویی می‌شود. در سطوح بالا همکاری در عین رقابت جای خود را به تخریب در عین رفاقت می‌دهد. جامعه‌ای با رفتارهای چندگانه، غیرقابل پیش‌بینی و پر از تناقض‌ها و سازمان‌هایی پر از ابهام، عدم‌قطعیت و ناکارآمد حاصل افراد پریشان، سردرگم و کم‌ظرفیت است. اگر می‌خواهیم جامعه‌ای سالم و توسعه‌یافته داشته باشیم باید از خود افراد شروع کرد. نهادهای آموزشی و تربیتی رسالت سنگینی بر عهده دارند نتیجه اقدام‌های آنها با تغییرات نسلی مرتبط است. جامعه‌سازی با سیاست، برنامه و اقدام هوشمندانه امکان‌پذیر است. باید شتاب کرد با حرکت لاک پشتی و با بطالت و فرصت‌سوزی نمی‌توان به مقصد رسید. جامعه ما دچار سستی، ضعف و کاهلی است. همین ویژگی منجر به کند شدن حرکت توسعه کشور شده است. باید به خود بیاییم.
 
 


عادل    پورشمسی

 

کد امنیتی:   
 [0 نظر]

لوگوی دیجیتال
کانال تلگرام