کاظم رحیمی نژاد
گوی, میدان و مدعیان
زمان انتشار: 18 دي 1396 ساعت 21:40:32
تعداد بازدید: 839
طبق معمول, این بار هم دست داشتن عوامل بیگانه از قبیل آمریکا و اسراییل و به تازگی ولیعهد عربستان و برادر زن صدام از سوی برخی مسئولان مطرح شد.
مرداد ماه بود که در مقاله ای با عنوان "خودمخاطب شدگی حاکمیت" از نقش دولت به عنوان نماینده مردم در ایجاد وفاق ملی و جلوگیری از دو قطبی شدن فضای کشور سخن گفتم. در آن نوشتار آمد: "درست است که عده ای قانون گریزی را حق قانونی خود می پندارند؛ اما انتظار عمومی از دولتی که اعتدال را شعار خود قرار داده این است که این موضوع را تا حد امکان در سطح بالای تصمیم گیری پیگیری کند. در ابتدای خرداد ماه شاهد تقابل های لسانی در میان مسئولان رده بالای کشور بودیم. لحن ها در برخی موارد تند هم شد. در حالیکه به نظر می رسد رییس دولت در فضای پس از پیروزی 29 اردیبهشت 96 نیازی به استفاده از چنین لحنی ندارد. عصبانیت مخالفان رویه دولت, قابل درک است. اقتدار دولت هم واضح . بهتر است رییس جمهور به جای کشاندن اختلاف نظرها به فضای عمومی در فکر راهکاری برای قطع رانت ها و جلوگیری از قانون گریزی باشد.  چرا که مردم هم بر همین اساس به حسن روحانی رای داده اند."
 
حال آنچه را در ماه های اخیر اتفاق افتاد مرور کنیم. تجمع های پی در پی مال باختگان موسسات اعتباری, تمرکز شکست خوردگان انتخابات ریاست جمهوری بر تضعیف و تخریب دولت, مطرح شدن رانت های اقتصادی و سیاسی توسط رییس جمهور بدون آنکه عملا برای قطع این رانت ها راهکار یا لااقل اراده ای مشاهده شود. بالا گرفتن اختلافات حاکمیتی و سخنرانی ها و مسافرت های پی در پی تیم احمدی نژاد در جهت تقابل با قوه قضاییه,  شفاف شدن و به عبارت بهتر برجسته سازی بودجه ریزی  در میان افکار عمومی و مشخص شدن تخصیص بودجه های نجومی به نهادهای غیر دولتی در شرایطی که نیازهای اولیه عمومی بی پاسخ مانده است.  تحریک لایه های آسیب پذیر جامعه با گران شدن برخی اقلام اساسی و شایعه گران شدن فرآورده های نفتی و...
 
 حوادث چند روز اخیر در کشور و کشیده شدن نارضایی عمومی به خشونت های خیابانی بار دیگر این واقعیت را آشکار ساخت که سخن گفتن از اقتصاد مقاومتی بدون دیده شدن اقدامی موثر از سوی مسئولان و تداوم بی انضباطی مالی و ویژه خواری و تخصیص بودجه های نجومی برای مصارف غیر عمومی در شرایطی که عموم مردم در سختی به سر می برند دیوار بی اعتمادی را روز به روز بین مردم و مسئولان- اعم از اصلاح طلب و اصول گرا- بلند تر می کند. به رسمیت شناخته شدن حق اعتراض مسالمت آمیز از سوی رییس جمهور و بیانیه دادن نمایندگان مجلس هم دردی از مردم دوا نمی کند. چرا که مخاطب همه بایدهایی که بر زبان مسئولان جاری می شود خود مسئولان هستند. بهتر است به جای همراهی زبانی با مردم بگویند چه اقدامی می خواهند انجام دهند؟ آیا دولت حاضر است برای بودجه سال 97 اصلاحیه ای به مجلس ارایه کند؟ آیا مجلس حاضر است به بودجه نهادهای پر هزینه رای مثبت ندهد و دولت را ملزم به تعدیل بودجه این نهادها کند؟ آیا مجلس اقدامی در جهت نظارت بر بودجه نهادهای پر هزینه غیر دولتی انجام خواهد داد؟ آیا فشارها و هزینه های اقتصاد مقاومتی را تنها مردم باید تحمل کنند؟ یا نهادهایی که بودجه های نجومی می گیرند هم حاضر به پذیرش انضباط اقتصادی و نظارت هستند؟ بسم الله اقدام و عمل
 
نکته: طبق معمول, این بار هم دست داشتن عوامل بیگانه از قبیل آمریکا و اسراییل و به تازگی ولیعهد عربستان و برادر زن صدام از سوی برخی مسئولان مطرح شد.  آقایان, برادران, عزیزان! موضوع دشمنی دشمنان همیشه بوده, هست و خواهد بود؛ اما دشمن خارجی بدون مساعد بودن شرایط داخلی نمی تواند اراده خود را به عمل تبدیل کند. واقعیت این است که فضای داخلی کشور ما زمینه ساز اقدام دشمنان خارجی است و برجسته سازی نقش عوامل خارجی دیر زمانی است باور پذیری خود را در میان افکار عمومی از دست داده است. تا کی و کجا باید بی عدالتی های سیاسی و اقتصادی که منجر به شیوع "فقر و فساد و تبعیض" در جامعه شده است با مطرح کردن وجود دشمن خارجی لاپوشانی شود؟ خود را و امور کشور را اصلاح کنید. بسیاری از مردم هنوز هم به اصلاح امور کشور توسط  شما امیدوارند.
 
 
 

 

کد امنیتی:   
 [0 نظر]

لوگوی دیجیتال
کانال تلگرام