مینا عینی فر/ مدیریت ارتباطات
چرا در اینستاگرام مرفه بی‌درد به نظر می‌رسیم؟
زمان انتشار: 22 بهمن 1396 ساعت 00:09:51
تعداد بازدید: 213
استاد عکاسی‌ام می‌گفت از سه تا گ هیچ‌وقت عکس نگیرید: گل و گربه و گدا. دو تای‌شان به‌خودی‌خود زیبا‌ هستند و ثبت‌کردن‌شان باعث نمی‌شود شما عکاس خوبی باشید، سومی هم که همیشه جلب توجه می‌کند و مهم است، چه زاویه و نگاه‌تان درست باشد چه نه.
 
 اینستاگرام را عکس‌های گل و بلبل برداشته و گربه‌دوست‌ها که هر روز بیشتر می‌شوند عکس‌های گربه‌های خرامان و خوشحالی را منتشر می‌کنند که می‌توانند ته‌ماندۀ غذای آن‌ها را به‌جای پسماندها و زباله‌ها بخورند و جزو گربه‌های خوشبختی باشند که با چشم‌های رنگی به دوربین گوشی آن‌ها زل می‌زنند.
 
یادمان نرفته همین چند سال پیش، وقتی هنوز فیسبوک پرطرفدار و پرآوازه بود، برای هر لاگین به شبکۀ اجتماعی محبوب آن روزهای‌مان لازم بود کوله‌باری غم‌ و غصه و خبر بد داشته باشیم تا آنجا جایی برای خودمان دست و پا کنیم. یک قصۀ غم‌انگیز اولین چیزی بود که می‌توانست صفحۀ فیسبوک‌مان را مطرح کند و پست‌های‌مان را دست‌به‌دست بچرخاند.
 
هر روز باید با استتوسی کوبنده از همه‌چیز انتقاد و هم‌وطنان آریایی را با خودمان سوار یکی از موج‌های روز می‌کردیم. اگر عکسی می‌گرفتیم، محتمل‌تر بود که عکس گدا باشد تا گل و گربه. اما چه شد که ما از عکس‌های زشت اگزجرۀ فیسبوکی به خوشگل‌های نرم و لطیف اینستاگرامی رسیدیم؟ فیلترهای خوش‌آب‌ورنگ حتماً بی‌تقصیر نیستند. مگر می‌شود فیلتر نورانی والنسیا را روی عکسی بیندازیم و بعد برایش کپشن غرآلود بنویسیم؟ یا فیلتر رمانتیک رایز روی عکسی باشد و حرف از غم و غصه باشد؟ وقتی همه‌چیز زیباتر از آنچه هست به نظر می‌رسد، نمی‌شود توصیفش خلاف این باشد. چشم می‌بیند و دل باور می‌کند. 
 
شاید اینستاگرام واقعاً ما را خوشحال‌تر نکرده باشد، اما با ویژگی‌های نرم‌افزاری‌اش ما را وادار کرده از خوشحالی‌های‌مان بیشتر بگوییم و غم و غصه را برای خودمان نگه داریم. شاید برای ما که غرغروهایی برای تمام فصول بودیم، حالا تازگی داشته باشد که در محیطی خاص فقط گل و گربه ببینیم و خبری از گدا نباشد.
 
اما، قطعاً گداها هنوز وجود دارند. واقعیت این است که نرم‌افزارهای پیشرو وقتی جای‌شان را در دنیای ما باز می‌کنند، ما را تغییر می‌دهند و رفتارمان را متناسب با قابلیت‌های‌شان عوض می‌کنند. ما قبل از اینستاگرام، این دوربین‌به‌دست‌های خوشحالی که این روزها به نظر می‌رسیم نبودیم.
 
واقعیت دوم این است که رفتار مجازی ما با قابلیت‌های شبکه‌های اجتماعی محبوب‌مان منطبق شده و به‌تمامی حکایت از حقیقت زندگی‌مان ندارد. این لزوماً به آن معنا نیست که همۀ ما در فعالیت‌های اینستاگرامی دروغ می‌گوییم و تظاهر می‌کنیم، بلکه ماجرا این است که همۀ حقیقت را نمی‌گوییم. چراکه بخش‌های ناخوشایندش در این قالبی که برای نمایش زیبایی طراحی شده نمی‌گنجد.
 
 


عادل    پورشمسی

 

کد امنیتی:   
 [0 نظر]

لوگوی دیجیتال
کانال تلگرام