سعیدسلیمانپور
خالو راشد در آیینه ی شعر وادب فارسی!
زمان انتشار: 20 اسفند 1396 ساعت 23:18:49
تعداد بازدید: 236
خالو راشد از شاعران طنز پرداز تاریخ ادبیات است که به نوعی  سال بالایی عبید محسوب می شود!
در تاریخ نقل است که بر اثر شعر او پیر وجوان وخرد وکلان چنان شاد می شدند که به پایکوبی می پرداختند  و حتی کسانی که به خاطر نداشتن بر و رو ( مخصوصا: رو!) در مجالس از  حرکات موزون خود داری می کردند با شنیدن اشعار شوخ وشنگ او، کمر را به اقرار(!) در می آوردند. چنانکه شاعری در این زمینه فرموده:
 
 به شعر حافظ شیراز اگر رقصند اگر نازند
سیه چشمان کشمیری و ترکان سمرقندی
به شعر راشد بندر تماما بندری رقصند            
سیه چشمان اکبیری و اوشگول های دربندی!
که ناگفته پیداست که کار کدام یک دشوار تر بوده است!
خالو راشد را  از بزرگترین وبرجسته ترین شعرای تاریخ شمرده اند و آشفته سرحدی در وصف برجستگی او سروده است:
دیدم شکمی ز دور پیداست            
 بعد از دو سه روز راشد آمد! (۱)
در کتب مسطور است ( در برخی نیز مستور!)که خالو راشد را از ابنیه ی فرهنگی جنوب  می شمردند و در بندر عباس همان جایگاهی را داشته که منار جنبان در اصفهان. در مشهوریت ایشان آمده:
منسوب شد به بندر             
دیریست این سه شاهد:
-مشهور خلق دنیا          
رقص و سوسیس و راشد!
نقل است که یک بار به یکی از هوادارن خود امضا داد طرف داد زد:
خالو! سعدی و حافظ انگشت کوچیک تونم نیستن! (۲)
در دیوان ملک الشعرای دربار فضولیان - بوالفضول ارومی
درباره ی خالو راشد غزلی مشاهده می شود که بعدها الهام بخش حافظ شده است. به عنوان حسن ختام نقل می کنیم:
 
ای پادشه خوبان! طناز سرکاری!          
دل بی تو به جان آمد ای راشد انصاری!
 
از بهر من هالو، کم لطف شدی خالو!            
مانند جنون ما، لطفت  شده ادواری
 
در حکم تو و شعرت حکم ازلی این بود           
تو پرده نشین باشی، او شاهد بازاری
 
وقتی به تو مشغولم از شور وشعف فولم        
 با طنز تو شنگولم از غصه و غم عاری
 
خوش لحن وخوش آوازی هم قافیه پردازی      
در صحنه ی طنازی الحق سوپر استاری!
 
در وزن نمی گنجد ؛ بهر تو بگنجانم                
هر چند جدا از هم، یکپاچه و یک خاری!...
 
 
 


عادل    پورشمسی

 

کد امنیتی:   
 [0 نظر]

لوگوی دیجیتال
کانال تلگرام