کرامت الله بلوچی
تشیع و تسنن لارستان، کثرت در نظر وحدت در عمل
زمان انتشار: 20 اسفند 1396 ساعت 23:17:41
تعداد بازدید: 99
در هفته ای که گذشت شاهد جلسه‌ای با حضور اندیشمندان و معتمدین اهل تسنن و تشیع جنوب فارس درشهر لار مرکز  لارستان بودیم. گرچه سابقه ی اینگونه جلسات و نشستها با عنوان گرامیداشت هفته وحدت! یا هم‌اندیشی علماواندیشمندان شیعه و سنی(بخصوص در مناطقی که اختلاط جمعیتی دارند)در کشورمان به4دهه پیش و از ابتدای پیروزی انقلاب می رسد و برخی از مناطق را محور و مرکز وحدت مذاهب اسلامی نام می‌برند اما بدون شک لارستان، در استان فارس را میتوان نماد و تجلی گاه وحدت عملی شیعه و سنی  در جنوب کشور نامید زیرا این شهرستان به لحاظ ویژگی های منحصر به فرد از جمله تصمیمات صحیح راهبردی علما و بزرگان خود و به موازات آن  حسن نیت و حمایت پیروان مذاهب آنها تا کنون کمترین مشکلی را در منطقه مذکور وشهرستانهای هم جوار شاهد نبوده است. در این خصوص می توان به نقش برجسته ی روحانیت آگاه آن اشاره نمود بطوری که هم اینک و پس از سالها که از فقدان آن حضرات و رخت بر بستنشان از میان اهل تشیع و تسنن می گذرد همچنان توصیه‌ها، ارشادات و ارائه طریق آنان نصب العین شهروندان فهیم وذی شعور در شهرها و روستاهای مناطق مذکور می باشد. اما پیرامون جلسه مذکور که با حضور معاونت سیاسی استانداری فارس و قاطبه ی فرهیختگان و عموم مسئولین شهرستان های سه گانه و دیگر مناطق مجاور برگزار گردید همچون گذشته بر اساسی ترین موضوع مورد نیاز امروز جامعه اسلامی تاکید گردید.
وحدت! یکی از ضروری ترین مسائل امروز مسلمانان در عرصه داخلی-خارجی و از مولفه‌های موفقیت آمیز آنهاست که هیچ‌گونه منافاتی با رعایت اصول و اعتقادات مذاهب اسلامی نداشته و ندارد و هر زمان که از وحدت فی ما بین نام برده می‌شود منظور یکی شدن مذاهب فوق الذکر و تحمیل یکی بردیگری نبوده است.
 
زیرا این وحدت! (یکی شدن) نه شدنی ست!  و نه اینکه نظر و خواست طراحان و تبیین کنندگان آن بر چنین وحدتی استوار بوده است!  و اصولاً وحدت به معنای نادیده گرفتن اختلافات بین مذاهب بصورتی که شیعه، سنی!  و سنی، شیعه! شود نمی باشد!  بلکه آن چیزی که اهم بر تمامی موضوعات فی مابین فرق اسلامی است! تاکید بر نزدیکی هر چه بیشتر آنها، حسن تفاهم  و پرهیز از اختلافات، مبتنی بردستورات خداوند بويژه لزوم توجه به فرمان الهی در آیه شریفه واعتصمو بحبل الله جمیعا ولا تفرقو و...! است (۱۰۳ آل عمران) که به ریسمان محکم الهی چنگ زنید و متفرق نشوید و یادآورید این نعمت خدا، زمانی که با هم دشمن بودید و خدا دردلهای شما مودت و دوستی انداخت و به لطف و نعمت خدا با هم برادرشدید  و...!
 
و بنظر می‌رسد امروزه این مهم از طریق جلب اعتماد طرف مقابل (از مسیرتالیف قلوب)  و شناخت بیشتر مذاهب از یکدیگر میسر خواهد شد! که لازمه ی دستیابی به وحدت موردنظر (نزدیک شدن مذاهب) این است که تمهید مقدماتی گردد تا ابتدا پیروان هر یک از مذاهب بصحت وصواب اعتقادات و اصول فکری خود را شناخته و بر آن مطالعه و مداقه نمایند تا عوام حداقل بدیهیات!  و علما و اندیشمندان شان نیز اصول اعتقادی خود را بخوبی بشناسند!  و حتی المقدور شیعه و سنی اطلاعاتی نسبی از یکدیگر تحصیل نموده تا بتوانند در صورت لزوم از طریق صحیح به تبادل افکار و اندیشه‌ها و تضارب آرا پرداخته و حتی الامکان خود را به هم نزدیک تر نموده (نه که از یکدیگر دور شوند) و بعد مسافت فکری خود را به مراتب از مسافت فیزیکی شان محدود تر نمایند!  زیرا کسی مصر و معتقد نیست که سایرین از عقیده خود دست کشیده و یکسره تابع اعتقادات دیگران شوند! اما میتوان اختلافات را کنار گذاشت و در عین حفظ اعتقادات خود!  وحدت را تقویت نمود زیرا اهمیت وحدت به حدی ست که در هیچ کجای شریعت محمدی ازتفرقه سخن به میان نیامده است مگر آنکه آن را مذموم و نکوهیده وصف نموده اند  و تقریباً در همه جا به حفظ وحدت نسبت به تفرقه و  جدایی تاکید گردیده است.
 
تا مسلمانان بتوانند به یمن وحدت فی ما بین صف واحدی را تشکیل داده و باصطلاح ید واحده گردند!   زیرا چنانچه بجای تفرقه و از هم گسستگی که پدیده‌ای زشت و ناپسند می‌باشد و بجای درگیری های بیهوده و اتلاف وقت و انرژی و منابع مالی خود دست دوستی و محبت بهم داده و با کاهش موارد اختلافی و تاکید بر وجوه اشتراکی به ریسمان الهی (واعتصموابحبل الله) که محکم ترین دستاویز برای آنان است چنگ زنند! بدون شک قادرند با امکانات وسیع و ارزشمند و نظرات منصفانه ی خود به بزرگترین قدرت شکست ناپذیر در جهان کنونی که جهان زر  و زور و بردگی مدرن می‌باشد تبدیل گردند.
 
بنابراین منظور از وحدت! دست کشیدن از عقاید و اصول هیچیک ازمذاهب شیعه و سنی در برابر دیگری نبوده! بلکه منظور کنار گذاشتن اختلافات احتمالی کم اهمیت و تاکید و تکیه بر مشترکات موجود و مبنا قرار دادن آنها و همچنین تعامل هر چه بیشتر با همدیگر در موضوعات داخلی و خارجی(جهان اسلام و در صحنه بین المللی) است تا بتوان در عین حفظ اعتقادات هر یک از مذاهب سدی محکم نیز در برابر بدخواهان اسلام و مسلمانان ایجادنمود.
 
کلام پایانی اینکه:
جهت تقویت وحدت مورد نظر لازم است به موازات موارد مطروحه ی  مندرج به یکی دیگر از موضوعات اساسی (نقش اهل سنت در مدیریت!) مناطق مورد نظر! که موجب مشارکت بیشتر اجتماعی خواهد گردید نیز در این جلسات توجه ویژه شود و نسبت به اعمال آن اهتمام جدی به عمل آید.
 
 
 


عادل    پورشمسی

 

کد امنیتی:   
 [0 نظر]

لوگوی دیجیتال
کانال تلگرام