احمد خضری
چرا تضمین سوئیفت توسط اتحادیه اروپا برای ما مهم است؟
زمان انتشار: 19 خرداد 1397 ساعت 11:33:52
تعداد بازدید: 135
قبل از این که به پرسش مطرح شده پاسخ دهیم برای روشن شدن موضوع بهتر است، سوئیفت را تعریف کنیم.
سوئیفت (SWIFT) مخفف 5 کلمه انگلیسی است که معنای آن جامعه جهانی ارتباطات مالی بین بانکی است، که با تفاهم و توافق 239 بانک از 15 کشور اروپایی و آمریکای شمالی در ماه مه سال 1973 میلادی تاسیس شد.
 
بعد از جنگ دوم جهانی تجارت جهانی به سرعت روبه رشد و شکوفائی گذاشت و این روند در سیستم بانکی کشورهای مختلف باعث ایجاد ترافیک و مشکلات متعدد شد. در سال 1960 میلادی نمایندگان بانک های بزرگ اروپایی و آمریکایی به فکر ایجاد روش نوینی برای تبادل پیام های بین بانکی شدند، که در نهایت سیزده سال بعد یعنی در سال 1973 میلادی جامعه جهانی ارتباطات مالی بین بانکی یا همان سوئیفت با عضویت 239 بانک از 15 کشور در حوالی شهر بروکسل پایتخت بلژیک تاسیس کردند.
 
مراحل قانونی تاسیس سوئیفت، خرید تجهیزات و امکانات و نصب آنها به مدت چهار سال به طول انجامید و سرانجام در سال 1977 میلادی تعداد اعضاء به 518 بانک و تعداد کشورها نیز به عدد 22 رسید. در اولین روز راه اندازی سوئیفت 5 هزار پیام ارسال شد. هدف از تاسیس سوئیفت ایجاد یک روش یکپارچه اما استاندارد برای تبادل مالی و حذف روش های نامعقول، غیراستاندارد کاغذی و یا کار با تلکس بود. هم اکنون بیش از 197 کشور و 7 هزار موسسه مالی عضو این انجمن هستند. افزون بر 5/1 میلیون پیام از طریق این سیستم در سال 2001 میلادی در سطح جهان مبادله شده است. مرکز اصلی این شبکه مالی در کشور بلژیک بوده و کشورهای آمریکا، هلند، انگلیس و هنگ کنگ به عنوان مراکز پشتیبان اعضاء فعالیت دارند. سوئیفت در هر کشوری دارای یک (SAP) یعنی نقطه دسترسی به سوئیفت است که توسط موسسه کنترل می شود.
 
در ایران (SAP) در بانک مرکزی واقع است. بانک های داخلی ایران ازطریق ماهواره در سال 1364 کارشناسان بانک مرکزی برای عضویت بانک های ایرانی در سوئیفت به رایزنی و بررسی پرداختند اما به دلیل جنگ تحمیلی این موضوع به مدت 5 سال به تعویق افتاد و در سال 1369 هیاتی از سوی بانک مرکزی مامور هماهنگی با بانک های تجاری شد.
 
بالاخره در سال 1370 بانک مرکزی تقاضای عضویت در سوئیفت کرد در سال 1371 عضویت بانک مرکزی به همراه 5 بانک تجاری تجارت، سپه، صادارت، ملت و ملی پذیرفته شد. اما در پایان ساعت اداری 27 اسفند 1390 سیستم سوئیفت در ایران قطع شده و موجب گردید تا بانک های ایرانی برای مراودات و مبادلات تجاری از راههای غیررسمی و با استفاده از بانک های ترکیه و امارات به انتقال پول بپردازند.
 
بدیهی است این موضوع علاوه بر این که هزینه های زیادی را در برداشت از سرعت نقل و انتقال ارزی هم می کاست. همانطوری که در جریان هستید پس از حدود 5 سال مذاکرات متعدد بین کشور ایران و 1+5 برجام به نتیجه رسید و تحریم سوئیفت به طور رسمی از 5 فروردین سال 1395 از بانک های ایرانی برداشته شد. خوشبختانه نقل و انتقال ارزی بین بانک های داخلی و خارجی بدون واسطه و هزینه اضافی برقرار گردید. سیستم سوئیفت، بین المللی، استاندارد،قابل اطمینان، دارای امنیت، سرعت و کاهش هزینه است. بطوری که خیلی سریع و بطور همزمان حساب ها تسویه می شود. البته غیر از سوئیفت، سیستم های دیگری نیز وجود دارد. حالا آمریکا از برجام خارج شده و اتحادیه اروپا سعی می کند در این توافق باقی بماند.
 
اتحادیه اروپا دارای 28 عضو بوده که اهداف آنها سیاسی و اقتصادی است. این اتحادیه فقط 3 درصد کالاهای ایرانی را خریداری می کنند. چین 19 درصد، امارات متحده عربی 14 درصد، عراق 14 درصد، کره جنوی 9 درصد، ترکیه 8 درصد، افغانستان 6 درصد و هند نیز 6 درصد کالاهای ایرانی را می خرند. لذا موضوع اصلی برای ما در حال حاضر تضمین برقراری سوئیفت از سوی اروپاست. براساس آمار منتشره از گمرک جمهوری اسلامی ایران آمار صادرات ما به اتحادیه اروپا طی 10 سال گذشته مبین این واقعیت است که مبادلات تجاری ایران و اتحادیه اروپا یکطرفه و به نفع اروپایی هاست. مجموع صادرات غیرنفتی ایران به 28 کشور عضو اتحادیه اروپا در بهترین شرایط به دومیلیارد دلار هم نرسیده است. در سال 1396 حدود 20 درصد از کل واردات ایران از 28 کشور اروپایی انجام شده و در همین سال 24 درصد از چین و 19 درصد از امارات وارد کرده ایم. با این حساب اگر اتحادیه اروپا سیستم سوئیفت و خرید نفت از ایران را تضمین کند، رابطه اقتصادی با اروپا بسیار به صرفه و ارزشمند است. ولی اگر سوئیفت قطع و نفت نیز خریداری نشود ارتباط اروپا از نظر اقتصادی بعضی برای ایران در برنخواهد داشت.
 
منابع: 1-روزنامه فرهیختگان شماره 2491؛ 2-آمار گمرک ایران
 
 
 


عادل    پورشمسی

 

کد امنیتی:   
 [0 نظر]

لوگوی دیجیتال
کانال تلگرام