یادداشتی کوتاه بر درگذشت مرحوم حاج علی محمد عباس خوری
مردی برای تمامی مردم
زمان انتشار: 20 آبان 1399 ساعت 18:11:58
تعداد بازدید: 202
«الذین یومنون بالغیب و یقیمون الصلاة و مما رزقناهم ینفقون.» بقره، آیه 3 یک شنبه این هفته همین که خبر درگذشت «حاج علی محمد عباس خوری» معروف به «حاج علی» را در صفحه سبزاندیشان خور خواندم، بی درنگ یک چیز به ذهنم رسید: «آب شیرین شهر خور»
 
پیش تر هم درباره آب شیرین خور و اسراف های جبران ناپذیر آن نوشته بودم و از آن بزرگوار یاد کرده بودم، اما فکرش را هم نمی کردم که به زودی بخواهم یادداشتی برای فوت ایشان بنویسم. گویی آدمی نمی خواهد کسی که برای آبادانی جهان همت می کند، هیچ وقت بمیرد.
 
بعضی آدم ها آن قَدَر درست زندگی می کنند و برای بهتر زیستن همنوعشان نیز همت می کنند، که مرگشان هم به اندازه زندگیشان کامل است و تاثیرگذار و چیز زیادی نمی توان درباره رفتشان گفت. آنها زندگی دیگرشان را پس از مرگ در کارهای خیرشان ادامه می دهند. مرحوم حاج علی خوری یکی از آنهاست. 
 
نام مرحوم «حاج علی محمد عباس» با آب شیرن خور و حمایت های مالی بی منت و اذیت ایشان گره خورده است و نمی توان چیزی از آن کاست یا چیزی بدان افزود. 
 
این یادداشت، ادای دینی است به یک همشهری که هر چند سال ها پیش از خور رفته بود، اما گویی دلش را این جا جا گذاشته بود.
 
ذکر خیر مردم، توشه آخرتش باد.
 
نوید بازیار

 

کد امنیتی:   
 [0 نظر]

لوگوی دیجیتال